Mnogi u Srbiji, Hrvatskoj i BiH optužuju generala Dragoljuba Dražu Mihailovića i njegove četnike i da su, u poslednjoj deceniji prošlog veka, razbili Titovu Jugoslaviju, po njoj posejali više od 150.000 grobova, a zločinima etničkog čišćenja u izbeglištvo oterali oko dva miliona ljudi.
Ovu novu optužnicu, koja je izgovarana i u Haškom tribunalu, još je lakše zastupati nego onu iz 1946. godine. Pritajeno mrtvi, Draža i četnici ubacivali su se u same vrhove Titove Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), Jugoslovenske narodne armije (JNA), Odeljenja za zaštitu naroda (OZNA), a kasnije Uprave državne bezbednosti (UDBA) i Službe državne bezbednosti (SDB). Učlanjivali su se u KPJ i probijali se do njenih čelnih pozicija. Kontrarevolucionarne četničke snage širile su se kao kancer, razarajući sve ćelije Titove komunističke države zbratimljenih naroda i narodnosti. Postepeno i podmuklo, naročito u Srbiji i Hrvatskoj, ovladale su akademijama nauka, književnim udruženjima, medijima, čak i partizanskim Savezom udruženja boraca narodnooslobodilačkog rata (SUBNOR).
Posle iznenadne i prerane maršalove smrti u združenom zločinačkom poduhvatu rušenja Jugoslavije i tekovina NOB naročitu ulogu igraju četnički političari, generali i jedinice za specijalne operacije, koje sprovode etnička čišćenja, masovna ubistva civila, a po Srbiji, BiH i Hrvatskoj svoje žrtve zakopavaju u tajne grobnice ili ih bacaju u reke, jezera i jame. Predugačak je spisak kolovođa tog velikog četničkog pogroma. Kao i u Drugom svetskom ratu, prednjače Dražine „vojvode“ i komandanti iz Srbije, BiH i Hrvatske: Slobodan Milošević, Franjo Tuđman, Borisav Jović, Stjepan Mesić, Veljko Kadijević, Šime Đodan, Radovan Karadžić, Ante Gotovina, Ratko Mladić, Mladen Markač…
Na samom početku rata Dražin glavni zapovednik u Srbiji Slobodan Milošević i Dražin glavni zapovednik u Hrvatskoj Franjo Tuđman sastaju se u Karađorđevu, lovištu velikosrpskog i hegemonističkog imena, i dogovaraju rušenje Jugoslavije i deobu BiH, avnojevske republike koja je bila poslednji Mohikanac u odbrani maršalovog nasleđa i države. Taj dogovor, oslonjen na Dražine odluke usvojene na Svetog Savu 1944, u selu Ba, blizu Valjeva, biće odlučujuća cisterna benzina po dotadašnjim ratnim vatrama, koje će se rasplamsati u ogromni požar i zločine. Po državicama umiruće Jugoslavije odjeknuli su četnički pozivi za inostranom okupacijom. Upućivani su Rusiji, Nemačkoj, Turskoj, Albaniji.
Da bi zadovoljio svoje nacističke saveznike u Hrvatskoj, izdajnik Draža Mihailović dogovara se sa njima o progonu više od 200.000 Srba, a velikosrpsku osvetu za taj zločin iskaljuje nad „Turcima“, nad hiljadama civila Bošnjaka – muslimana zarobljenih u Srebrenici. Draža i njegov vojvoda Karadžić, sa okolnih planina, duže od tri godine granatiraju Sarajevo. Kao pravoslavni fundamentalista i veliki manipulator, Draža Mihailović je dobro znao da njegov svaki zločin nad muslimanima izaziva radost i katoličkih fundamentalista i nacista u Hrvatskoj, koji mu se pridružuju u čišćenju BiH od „Turaka“. Istovremeno, da bi maksimalno raspalio antimuslimanske strasti Srba i Hrvata, Draža svom vojvodi Aliji Izetbegoviću nalaže da u bosansku kasapnicu uključi i hiljade mudžahedina iz arapskih zemalja.
Kad su tenkovi Dražine JVuO kretali na hrvatski Vukovar, a Beograđani tenkove zasipali cvećem, „vojvoda“ Slobodan Milošević rekao je „vojvodi“ Franji Tuđmanu: „Ne uzbuđuj se, brate komandante, ovo je pozorište za budale, a naš glavni plen biće Bosna i Hercegovina!“
Rat se svršio američkom ofanzivom u Dejtonu. Među desetinama hiljada ubijenih bilo je najviše bosanskih „Turaka“ (osveta za Kosovo!), a među stotinama hiljada prognanih sa svojih vekovnih imanja opet ih je bilo najviše. Iza njih i Srba, ali to su već bile manipulacije Draže Mihailovića. Franjo Tuđman, Dražin vojvoda za Hrvatsku, u mrtvoj Jugoslaviji, potpisuje zakon o ustaškim penzijama. Po tom zakonu, ustaše u novoj NDH dobijaju penzije kao i Titovi partizani, a svaka godina ubijanja Srba u nacističkoj i genocidnoj NDH Ante Pavelića, koji nije, po tajnim Dražinim instrukcijama, nikada ni optužen za genocid nad Srbima, ima im se računati duplo u njihov penzijski staž! Nema stravičnijeg dokaza o saradnji Draže Mihailovića i Ante Pavelića, ustaša i četnika.
Draža i njegovi četnici, ipak, ne bi uspeli da sruše državu maršala Tita da ravnogorskog komandanta, najsnažnije, nisu pomogli njegovi zapadni saveznici, pre svega Amerika. Da bi prikrio svoju kolaboraciju, on je na kraju krvave drame ubistva države koju su stvorili Tito i partizani izrežirao rat Srbije protiv zapadne vojne alijanse, u kome je izgubio i Kosovo. Međunarodni sud za ratne zločine, sa sedištem u Hagu, sudio je samo nekim Dražinim komandantima i vojvodama, ali ne i njemu. Navodno, on je ubijen još 1946. godine. To, međutim, nije dokazano. Nema nijednog dokumenta koji to potvrđuje, a niko ne zna ni gde mu je grob.
*Autor je poslanik u Skupštini Srbije
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici, ali i na X nalogu. Pretplatite se na PDF izdanje lista Danas.